Nedime Köşgeroğlu

 
 
        N E D İ M E   K Ö Ş G E R O Ğ L U
          03 Nisan 1961 günü  Eskişehir’de dünyaya geldi.  Eskişehir Osmangazi
Üniversitesinde Öğretim Üyesi olarak  görev yapmakta olan  Köşgeroğlu’nun
şiir, öykü, deneme ve sosyal içerikli yazıları çeşitli dergi ve gazetelerde yayın-
landı.  Karabük Eflani Belediyesinin, 2009  Şair İbrahim Yıldız Şiir Birincilik,
Kınalı Ada Belediyesinin, 2012 Kar Dergisi Şiir Birincilik ve İzmir Karşıyaka
Belediyesinin, 2012 Metin Eloğlu Homeros Şiir Seçici Kurul Özel Ödüllerinin
de sahibidir.
          Sırası ile;  Neleri  Eskitmedi ki  Zaman  (2004) ,  Zamanın  Telvesinden
(2005),  Gölgeler Aslını  Geçtiği Vakit (2006),  Kayıtlara  Geçilsin Kadın Var 
(2008-Araştırma),  Şiddet Çıkmazında Kadın (2009-Araştırma-İnceleme), Bir
Kent Diktim Üstüme(2009), Beli Kırılan Devrim Köy Enstitüleri ve Kadın Ka-
lemler(2010-Araştırma-İnceleme), Hiç Kimseden Sevgilerle (2010), Kalın Du-
var-İnce Zar (2010-Araştırma-İnceleme), Kadın-sızlar da Göçermiş Dünya.!
(2013) adlı kitapları yayınlandı.
          Şiir ve Yaşama dokunuşları sürüyor..
 
B    a    l    k    o    n
kalabalık artırır bencilliği
tek bir söz yeter ormanı yakmaya
insan hazır olda beklerken deliliği
öfke her gün bir yaralı taşır kendine
balkonun balkona dediği
doğru olmayabilir..
 
balkonda biriken soru ıslak
gelenin ayak sesi gideni kesebilir
bir el kendine devrim
tarihin dediği doğru olabilir..
 
zaman seyirlik balkon
kurtarılmış kediye
iktidar olunca kış
intihara kalkmış menekşe
sanık sandalyesinde akıl az görülen şeydir
tanık gerekebilir..
Nedime KÖŞGEROĞLU
 
İ s t a n b u l
Y ü r e ğ e   Ç i v i l i   A d ı n
günlerin içinden geçiyorum
yıllara dargın
içimde büyüyor boyutları
zamansız ayrılıkların
lekeli umutlar
yavaşlamış kan dolaşımı
mahçup rüzgarın
karayel esintisiyle düşer hecelere
yüreğe çivili adın
sen İstanbul’sun
unutamadığım..
 
Ortaköy’de ayaklarını sulara
uzatmış çay bahçeleri
Kuştepe’de uzamış acıların
genetik sessizliği
yorgun bakışların aurası
kucaklar geceyi
siyah beyaz resimlere düşer
bir İstanbul özlemi..
 
her aşk bir destansa
sen kahramanı
sabahın şavkına değer
martı çığlıkları
düşüncede limoni ikilemler
duygularda metcezirler
her akşam
vakur dalgaların koynuna düşer..
 
vapur düdüklerine işlenir
bahar aşkları
bıçak körlüğünde yalnızlığın
doğum sancısı
boğazını kıskanan yıldızların
yere düşer göz yaşları
yağmur olur seslenir Selimiye’den
hasretin eli havada kalır
İstanbul adı
bambaşkadır suyu havası..
 
surların bakışlarında
haklı bir gurur kan kırmızı
Dolmabahçe Topkapı saraylarının
suskun dokunulmazlığı
şenlenir ayak izi ruhların
geçmişten geleceğe yol aldıkça mirasın
İstanbul yüreğe çivili adın..
Nedime KÖŞGEROĞLU
 
K o y u   G ü l ü m s e y i ş
Koyu bulut gürlerken güneşin pençesinde
gözyaşı pınarlarının süzgecinde
akıp-akmama çelişkisiyle
duygu söz olup dudaktan
dökülüp dökülmeme endişesiyle
kayboluyor ses tellerinin gölgesinde
gülümseyiş vedayı maskelercesine
nefes son bir gayretle
sönmüş alevi canlandırma ümidinde
hınzır rüzgar külleri savurma isteğinde
“keşkeler” in hüküm sürdüğü yüreklerde..
gece ayın yitikliğinde..
Nedime KÖŞGEROĞLU
Ağustos 2003
 

Bir Yorum Yazın