Oruç Aruoba

 
 
G   Ü   N   E   Ş
Güneş
kapımı tutmuş
bırakmıyor
yakıyor
Oruç ARUOBA
Hani S.,13.
 
 
İ     Ş     T     E
İstediğim
İşte;
Zamansız
Sonrasız
Bengi
Oruç ARUOBA
 
 
K  İ  M     B  İ  L  İ  R
Epey önce de
bir kuş konmuştu
kuru ağacıma.
uçtu mu bilmem.
 
Duruyor da olabilir.
Kim bilir.?
Oruç ARUOBA
Hani S.,10
 
 
M     U     M     U     N
Bütün ışıklara karşı geldi
                         yaktığım bu mum..
Neyin nereden nereye geçişiydi
                         aktığım o kum..
Bir aydınlık geçit, bir kedi
                         sakladığım okurum..
Zamanın ötesinde bir şimdi
                         sakındığım bu durum..
Oruç ARUOBA
Hani S.,59.
 
 
O       İ     Ş     T     E
Kendi olarak, sana gelen
Sana gereksinimi olmadan, seni isteyen
Sensiz de olabilecekken, senin ile olmayı seçen
Kendi olmasını, senin ile olmaya bağlayan..
 
O işte..!
Oruç ARUOBA
Hani S.,46
 
 
R E N K L E R İ M
Aklaşan grilikte duruyorum
yeşilleşen mavilik
kararan saydamlık
azalan tirşe:
o mor hiç olmadı mı.?
 
O tek renk bulunmadı mı.?
 
Kızıltılı kahve rengi..
Oruç ARUOBA
Hani S.,43.
 
 
S  E  V  M  E    G  Ö  R
Yokluğun kıyısında duruyoruz
Sönük gözlerimiz, yanık ellerimiz
Hiçliğin düşünü kuruyoruz
Serin sözlerimiz, gergin tellerimizle..  
 
Şimdi gördüm..  
 
Neden sonra geldi
Mumunu yakmak aklıma..

Oruç ARUOBA
Hani S.,10
 
 
Ş     İ     M    D     İ
Şimdi de
Uçup geçti ak kelebek
Kurumuş ağacımın yanından
Kırık dökük
Kimdi o.?
 
Şimdi gene, dışıma çıksam
Gitsem, eski yerlerime baksam
Kendimi bulamayınca korksam
Genede ne yapsam, yapsam..
 
Çıkacağım
Ağacım ağlayacağım
Yol yok..
Oruç ARUOBA
Hani S.,8,11. 

Bir Yorum Yazın