Özdemir İnce

 
 
          Ö Z D E M İ R   İ N C E
             1936 yılında Mersin’de doğdu. 1956 yılında Mersin Lisesini bitirdi. Bir süre
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesine devam etti.1960 yılında Gazi Eğitim Enstitü-
sü Fransızca Bölümünü bitirdi. Bir süre Sandıklı Ortaokulunda öğretmenlik yaptı.
             1965-66 yıllarında  Paris’te Sorbonne Üniversitesinde Çağdaş Fransız Ede-
biyatı ve fonetik eğitimi aldı.Yurda dönünce Aydın ve Muğla Liselerinde öğretmenlik
yaptı.  1969 yılında T R T’ ye girdi.  1982 yılında kurumdan emekli oluncaya kadar;
Dış Haberler Müdürlüğünde Çevirmen, Metin Yazarlığı, Ön Denetim ve Redaksiyon
Müdürlüğü,  Program ve Yayın Planlama Müdürlüğü,  Genel Müdürlük Müşavirliği
ve Uzman görevlerinde bulundu.
             1982-89 yılları arasında çeviriler yaptı.1989-99 yılları arasında Can Yayın-
larında editörlük,Telos yayınlarında editörlük ve yayın yönetmenliği yaptı. 2000 yıl-
larından bu yana Hürriyet Gazetesinde fıkra köşe yazarlığı yapıyor.
             İlk şiiri 1954 yılında Kaynak dergisinde yayınlanan Özdemir İnce; Değişim
Dost, Şiir Sanatı, Pazar Postası, Türk Dili, Papirüs, Soyut, Türkiye Yazıları,  Adam
Sanat Yusufçuk ve Milliyet Sanat gibi dergilerde yayınlanan şiirleriyle tanındı.
             Şiir üzerine kuramsal yazılar ve değişik konularda inceleme, eleştiri ve de-
nemeler yayımlayan  Özdemir  İnce, sırasıyla;  1968 May Edebiyat,  1978 Türk Dil
Kurumu Çeviri, Uykusuzluk kitabı ile 1996 Dünya Kitaptan Yılın Kitabı, 1999 Abdi
İpekçi Dostluk Özel,  2002  Truva Kültür Sanat Şiir,  2006  Fransa Max Jacob Şiir,
2007 Melih Cevdet Anday Şiir, 2009 Dıanısos Şiir, 2010 Uluslararası PEN Türkiye
Onur,  2010 Bulgaristan  PENYO PENEV  Uluslararası Şiir ve Ülker İnce ile 2010
Çeviri Derneği Onur ödüllerinin de sahibi oldu.
 
 
Bir Ülke Olabilirdi Bu Sevda
Kaç cemre düştü yüreğine şimdiye kadar
Kaç unutulmuş nisan var
vişne çürüğü kollarında?
Dağılıyor uyku korkusu gövdenin
dilim meme uçlarına
dokunduğu zaman;
 
Ateşten sapı üzerinde dönüyor ayçiçeği
bir güneş doğuyor
bacaklarının arasında..
 
Kollarımla sarıyorum, örtüyorum seni
günler ve geceler uzuyor
ve savurmaya hazırlanıyor gövden gövdemi.
Özdemir İNCE
 
 
Sandıklı  Pazarındaki
Ç i n g e n e   K a d ı n
Birden anımsadın bunca yıl sonra
o gördüğün badem gözlü
çingene kadını
tam yirmi beş yıl önce
Sandıklı pazarında..
 
Şimdiye kadar hiç bir kadın
öyle bakmadı
meydan okumadı sana;
gözlerini gördün
bir anda sevişip ayrıldınız..
 
Gökyüzüyle birlikte bakmıştı sana,
çaktırmadan arasta esnafından..
Özdemir İNCE
 26 Mart 1986
 
 
S e v i y o r s a n ı z   E ğ e r
Seviyorsanız eğer;
Geç kalmayın sakın aşkınızı söylemeye
Telgraf çekin, telefon edin,
Mektup yazın..
Uçaklara, trenlere
Tüm taşıtlara binin..
Koşun, arayın bulun,
Haber gönderin, birine anlatın..
Duvarlara yazın, ağaçlara kazıyın..
Yani deneyin bütün olanakları,
Hiç olmazsa; iki yaprak
Samanlı kağıda yazın..
Ama sakın geç kalmayın?
Aşkınızı söylemeye..
Özdemir İNCE
 
 
Y a z ı n    S e s i 
Ama yazmaları, kitapları anımsarım:
 
Bir zamanlar bu dünyada
İlk yaz vardı mevsimler arasında
Gündüzler leylak gecesi
Geceler de yasemin kokardı..
Özdemir İNCE

Bir Yorum Yazın