Rüştü Onur

                                
 
               R Ü Ş T Ü    O N U R
               3 Ağustos 1920 günü Devrek’te dünyaya geldi. Babası köy öğretmeni Mehmet Emin Bey, annesi Fikriye Hanım’dır. İlk öğrenimini 1933 yılında Dev-
rekte tamamlayıp,Kastamonu’da başladığı orta öğrenimini Zonguldak Mehmet Çelikel Lisesinde sürdürdü.
               Yakalandığı  verem  nedeniyle,  ara verdiği öğrenimine bir daha geri
dönemedi.Ereğli Kömür İşletmelerinde memur olarak çalışmaya başladı.Hasta-
lığı şiddetlenince 1941-1942 yıllarını iş ve hastane arasında geçirdi.Zonguldak Mehmet Çelikel Lisesinden  Edebiyat öğretmeni olan  Behçet Necatigil ve yakın arkadaşı şair Muzaffer Tayyip Uslu’nun desteğiyle Zonguldak’ta çıkan dergi ve gazetelerde şiirlerini yayınladı.  
               İstanbul Heybeliada Senatoryumunda bir süre tedavi gördüğü halde
sağlığına kavuşamayan Rüştü Onur,  Beşiktaş Şair Leyle Sokaktaki evinde, he-
nüz 22 yaşındayken, 2 Aralık 1942 günü yaşamını yitirdi.Cenazesi Ortaköy Me-
zarlığına defnedildi. Salah Birsel şairin ölümünden sonra, 1956 yılında şiir ve
yazılarını “RÜŞTÜ ONUR” adlı bir kitapta topladı.
               Yılmaz Erdoğan’ın 22 Şubat 2013’te vizyona giren Kelebeğin Rüyası
adlı filme şair arkadaşı Muzaffer Tayyip Uslu ile birlikte konu olmuştur..
 
 
 
 
D E N İ Z E   S E R A N A D
Neyim varsa
Sana bırakmalıyım deniz.
Sende geçmeli mevsimlerim,
Sende çiçek açmalı ağaçlarım..
 
Sende yaşamalıyım deniz,
Asi ve hür..
Sende ölmeliyim,
Bulutlara bakarak..
Rüştü ONUR
 
 
 
H   Ü   L   A   S   A
Ben ölsem be anacığım
Nem varki sana kalacak..
Çeketimi kasap alacak,
Pardösümü bakkal
Borcuma mahsuben..
 
Ya aşklarım,
Ya şiirlerim ne olacak..
Ya sen ele güne karşı
Nasıl bakacaksın insan yüzüne..
 
Hülasa anacığım;
Ne ambarda darım,
Ne evde karım var.
Çıplak doğurdun beni,
Çıplak gideceğim..
Rüştü ONUR
 
 
İ    T    İ    R    A    F
I.
Size açabilmeliydim içimi,
Geceler yalnız size
Ve yüzüm kızarmadan
Çocukluğumun küçük aşklarını
Anlatabilmeliydim.
Geceler yalnız size…
II.
Benim de aşklarım oldu
Ve alabildiğine günahlarım.
Halbuki bigünah olmak istedim,
Bütün ömrümce…
III.
Annem ,
Ben topaç çevirirken sokakta,
Benim güzel oğlum
Paşa olacak derdi.
Halbu ki ben hala
Topaç çeviriyorum sokakta…
Rüştü ONUR
 
 
 
M E M N U N İ Y E T
Benden zarar gelmez;
Kovanındaki arıya,
Yuvasındaki kuşa..
Ben kendi halimde yaşarım,
Şapkamın altında.
Sebepsiz gülüşüm caddelerde
Memnuniyetimden..
Ve bu çılgınlık delicesine
İçimden geliyor.
Dilsiz değilim susamam,
Öyle ölüler gibi
Bu güzel dünyanın ortasında..
Rüştü ONUR
 
 
 
N   A   S   İ   P
Nasibim dalda çocuk,
Uzan uzan dallara.
Nasibim yolda çocuk,
Düş düş yollara..
 
Nasibim sensin çocuk;
Seni yağmur gibi,
Bulut gibi,
Gönderen sağ olsun bana..
Rüştü ONUR
 
 
S E N   V A R K E N
S e n   v a r k e n
Yalnız değilim bu şehirde.
Oturup konuşabiliyorum,
Hatta gezinebiliyorum,
Sokaklar boyunca..
Ya sen olmasan…
Rüştü ONUR
 
 
Ş A İ R   L E Y L E   S O K A Ğ I
Payıma düşen toprak parçası,
Seninde payına düşer.
Ayrılık gayrılık yok
Ölüm nefesinde,  nasıl olsa.
Amma henüz vakit erken,
Daha gün,
Karşı apartmanın balkonunda..
Dur bakalım hele,
Ben salata satayım
Şair Leyle Sokağı’nda..
Sen gene koş,
Bez fabrikasındaki
Tezgahın başına..
Ölüm içimde,
Ölüm dışımda,
Ölüm talihsiz aşımda,
Ölüm kuru başımda,
Tecelli benim gözyaşımda..
Rüştü ONUR

Bir Yorum Yazın