Çıkmaz Aralık.!

 
 
Ç ı k m a z   A r a l ı k . !
Gözlerim oynaşırken üstündeki desenle,
Hangi aralıktı o, karşılaşmıştık senle..
 
Ne zaman okşamıştım saçının tellerini,
Hangi ocak ısıtmıştı, üşüyen ellerini..
 
Bende kalan sadece iki tutam saçıydı,
Onu ilk öpüşüm, bilmem şubatın kaçıydı..
 
Aklımda hep soğuk marttan kalan izler,
Dudaklarının tuzunu damağım gizler..
 
Patlayan tomurcuklar dallara binerken,
Gözyaşların nisan yağmurlarıyla inerken..
 
Gönlümde gizledim bu aşkın coşkusunu,
Mayıs açığa vurdu, duyduğu kuşkusunu..
 
Haziranda açılırken papatyanın falları,
Kiraz yüklü bu mevsimde ağaçların dalları..
 
Temmuz sıcakları yakar kavururken insanı,
Sağanak yaz yağmurları hatırlatır nisanı..
 
Ağustosta çocuklar meyveleri taşlarken,
Ağaçlarda yapraklar sararmaya başlarken..
 
Yapraklar eylülde bir bir düşerler yere,
Alıp götürür bir kısmını, sessizce akan dere..
 
Ekimde rüzgar kovalar kalan yaprakları
Ve bir beyaz örtüye teslim eder toprakları..
 
Yazdan kalan her şeyim soldu, yasındayım,
En son umudumun da kırıldığı kasımdayım..
 
Anladım ki girdiğimiz çıkmaz bir aralıktı.
Bu aşkın ederi bilmem, sence kaç paralıktı.!
Celalettin BİLGİN
  23  Aralık  2016

Bir Yorum Yazın