Subutay Hikmet

 
 
ATATÜRK’Ü DE  ÖYLE
Köylümü nasıl seviyorsam,
Özellikle gurbette,
O’nu da öyle…
 
Halkımı nasıl seviyorsam
Türkülerde hele,
O’nu da öyle…
 
Yaşamı nasıl seviyorsam,
Ölümü bile bile,
O’nu da öyle…
Subutay HİKMET
 
 
SEN DE  SEVMEK
Ben seni sevdim mi bilemiyorum;
Ama saçlarını,
Haziranda altın başaklar gibi salınan parlak
Onları sevdim işte..
 
Ben seni sevdim mi bilemiyorum;
Sıcak soluğunu sevdim yalnız,
Yüzümü yakan..
Çünkü renkleri sevdim sende; beyaz mavi kırmızı,
Yoğun-hızlı yaşantımızı,
Aşk yapmamızı…
 
Ben seni sevdim mi bilemiyorum;
Ama seni büyütmeyi sevdim içimde, isyan gibi.
Seslendin bana bilinmez iklimlerden,
El salladın hürriyetten,
Yatağımda ki yerini sevdim sıcacık,
Başucumda gezinen yumuşak gölgeni
Sevdim gerçekten…
 
Ben seni sevdim mi bilemiyorum;
Ama sende kendimi sevdim,
Çocuklar kadar,
Deliler gibi,
Sen de sevmeyi sevdim..
Besbelli…
Subutay HİKMET
 
 
U   Y   U   M
Bölüşürler zamanı,
Gece ve gündüz.
 
Ormanın üstü mavi,
İçinde kunduz.
 
Canlı cansız
Uyum ve denge.
 
Gereklisin ölüm,
Yaşam için sen de..
Subutay HİKMET
 

Bir Yorum Yazın