Uğur Mumcu

 
             
 
         U   Ğ   U   R      M   U   M   C   U
            22 Ağustos 1942 tarihinde Kırşehir’de doğdu. İlk ve orta öğrenimini Ankara
Bahçelievler Deneme Lisesinde, yüksek öğrenimini ise  Ankara  Üniversitesi  Hukuk
Fakültesinde  tamamladı (1965).  26 Ağustos 1962 tarihli  Cumhuriyet  Gazetesinde
yayınlanan “Türk Sosyalizmi”  başlıklı makalesiyle, daha henüz genç bir üniversite 
öğrencisi iken Yunus Nadi Ödülüne layık görüldü.
            1969-72 yılları arasında  Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İdare Hukuk
Profesörü  Tahsin Bekir Balta’nın asistanı olarak çalıştı.  Yeni  Ortam Gazetesinde
bir süre köşe yazarlığı yapan Uğur Mumcu,  1975 tarihinden itibaren  Cumhuriyet
Gazetesinde “Gözlem” başlıklı köşesinde düzenli olarak aralıksız yazmaya başladı.
            1991 yılında  İlhan Selçuk  ve yaklaşık seksen Cumhuriyet Gazetesi çalışanı
ile birlikte gazeteden ayrıldı. Bir süre issiz kaldı. Kısa bir süre Milliyet Gazetesinde
köşe yazarlığı yaptı. Cumhuriyet Gazetesinin yönetim değişikliğine gitmesi üzerine,
7 Mayıs 1992 günü Cumhuriyet Gazetesine geri döndü.
Tarsus’ta doğdu. Eskişehir Ticaret Lisesini bitirdi.
            1962 Yunus Nadi,
            1979 Çağdaş Gazeteciler Derneği Yılın Gazetecisi,
            1980 & 1987 Sedat Simavi Vakfı Kitle Haberleşme ve Gazetecilik,
            1980 & 1982 &1983 & 1987 & 1992 İstanbul Gazeteciler Cemiyeti,
            1984 & 1985 & 1987 & 1993 Nokta Dergisi Yılın Doruktaki Gazetecisi,
            1987 Cumhuriyet Gazetesinin Örnek Gazeteci,
            1988 Cumhuriyet Gazetesinin Haber,
            1993 Gazeteciler Cemiyeti Basın Özgürlüğü Ödüllerinin  sahibi  olan Uğur
Mumcu; 24 Ocak 1993 günü arabasına konan C-4 tipi plastik bombanın patlaması
sonucu Ankara Karlı Sokaktaki evinin önünde, karlı bir günde yaşamını yitirdi..
Günlerden 24 Ocaktı, Pazardı.
Katledilen ünlü bir yazardı.
Karlı Sokak’ta bir pazar günü,
Haince kazılan bu bir mezardı.

Karlı Sokak’ta o günkü karlı anı,
Unutamayız, yok olan bu canı,
Bulaştı beyaz karlara kanı,
Beyaz’a sıçrayan kara bir anı.
05 Temmuz 2017 – Eskişehir.
 
            Uğur Mumcu bir gün Cumhuriyet Gazetesinin “Gözlem” başlıklı köşesinde
belki de ilk defa bir şiir yazdı.. Aynen aktarıyorum..
 
 
K ı r    Ç i ç e k l e r i
Ne yazayım bugün?
Bugün hiç yazı yazmasam diyorum.
Gitmesem dağ başına,
Gitmesem, kır çiçekleri toplasam.
Bunları bir demet yapsam;
Desem ki bu çiçeğin adı “Erdem.”
Bunun adı “Onur.”
Bunun “İnanç..”
Uğur MUMCU 
 
 
25 Yıldır
Cenaze Evi Kuruluyor
24 Ocak 1993’te evdeydim,
patlama oldu,
babam öldürüldü..
 
Cümle ne basit
böyle yazıverince..
Gözlüğü gözünde kalmış,
kalemi ikiye kırılmış..
Özge MUMCU AYBARS
 
Babam İçin
O öldü, onlar öldü.
Bileylendi yürekler.
Saçım uzadı.
Altıncı hissim oldu yağmur
Uzakta yangınlarda
Külü savruldu çığlıkların.
Gündüz koptu dalından.
 
Tutsak ham bir yaşam
Boğazıma oturdu.
Saçım uzadı.
Tüm göçmenlerin yakasına
Hüzün iliştirildi.
O öldü, onlar öldü.
Büyüdü kalabalıklar.
Büyüdü sesler.
Korteje katıldı sokaktan
Gözü yaşlı kediler..
Özgür MUMCU
Aralık 1996 Cihangir
 
 
Ü ç    Ç i ç e k 
         Onun çiçeklerinden oluşturduğum bu
                  şiir demetimi 22. ölüm yıl dönümünde
                          yine ona sunuyorum.
Üç yeni kır çiçeği açmış
dumanlı dağların eteklerinde
bu üç çiçekten bal yapmış
kafkas arısı peteklerinde..
 
Bu çiçektir her derde
deva olmuş her dem
açmış bugün gönüllerde
uğurlamış Uğur’u “Erdem..”
 
Yüreklere hüzün dağıtmış
pare pare gönüllere dolan
sanki ciğeri yakan ağıtmış
“Onur,” açmadan solan..
 
Bu çiçeğin her hüznünde
oluşur yüzlerde utanç
bir yaş belirir gözünde
kaybolursa, “İnanç..”
 
Erdem’le yürümeli üstüne
Onur’la bir karanfil bırak
İnanç’la Uğur’un büstüne
Bekle, güneş doğacak.. 
 
Faili meçhul cinayetlerle utançlıyız
Bugün; Erdem’li, Onur’lu, İnanç’lıyız
Uğur Mumcu’yla daha da şanslıyız
Bugün; inan herkesten kıvançlıyız.!
Celalettin BİLGİN
   24  Ocak  2015

Bir Yorum Yazın