Ümit Yaşar Oğuzcan

 
 
             Ü M İ T   Y A Ş A R   O Ğ U Z C A N
             22 Ağustos 1926 günü Tarsus’ta doğdu. Eskişehir Ticaret Lisesini bitirdi.
1946 yılında Türkiye İş Bankasına girdi. Adana,Ankara ve İstanbul’da görev yaptı.
1977 yılında Halkla İlişkiler Müdür Yardımcısı iken emekli oldu. İstanbul’da kendi
adını taşıyan Sanat Galerisini kurdu.
             Şiirlerinde Faruk Nafiz Çamlıbel duyarlığında aşk, ayrılık ve özlem tema-
larını işledi.1973’de oğlu Vedat’ın Galata Kulesinden atlayarak intihar etmesi üze-
rine hayatın boşluğu, ölüm ve acı gibi derinlikleri şiirlerine konu etti.Şiire 1940’lı
yıllarda Yedi Gün Şairleri arasında başlayan, 1975 ‘te 33 şiir, 4 düz yazı kitabı ve
13 antolojik eserle toplamda 50 kitap çıkarmış bulunan; şiir plakları, şarkı sözleri
ve yergileriyle tanınan Ümit Yaşar, günümüzün en popüler şairlerinden biridir.
              Oğlu Vedat’ın intiharı ile kendisini bir türlü toparlayamayan Ümit Yaşar
4 Kasım 1984 günü İstanbul’da 58 yaşında hayata veda etti.
              Sırasıyla; Mustafa Kemali Düşünüyorum(1946),İnsanoğlu(1947), Dolmuş
(1955), Üstüme Varma  İstanbul (1961), Sahibini  Arayan  Mektuplar (1961), Yeni
Dünya Rekoru(1961), Sevenler Ölmez(1962), Çigan Gözler(1962),Ötesi Yok(1963),
Hüzün  Şarkıları (1963),  Birgün  Anarsın (1965),  Sadrazamın  Sol  Kulağı (1965),
Mihribana Şiirler (1965),  İnşallahla Maşallahla (1965),  Taşlar ve Başlar (1966),
Seni Sevmek (1966), Toprak Olana Kadar (1968), Göbek Davası (1968),  Ben Seni
Sevdim mi (1968), Halktan Yana (1969), Aşk mıydı O (1969), Önce Sen Sonra Ben
(1971),Rubailer(1972), Acılar Denizi(1973),Yalan Bitti(1975),En Eski Yalnızlığım-
dın Sen Benim (1978),Oğul Koşması (1979), Her Gece Sen (1980), Beşinci Mektup
(1981), Dikiz Aynası (1982), Milyon Kere Ayten (1982), Bir Başka İstanbul (1982),
Beni Unutma (1983) ve Ben Senin En Çok (1983) adlı kitapları yayınlandı.
 
 
A ç ı k  A r t ı r m a
Beni öylesine sev,
Öylesine artır ki;
Hep senin üzerinde kalayım.
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
Kim istemez ki…
Celalettin BİLGİN
06 Ağustos 2012 
 
 
 A d a m a k ı l l ı
Bir adam kendini öldürmeye kalkarsa,
D e l i   d e r l e r . .
Her şeye rağmen yaşıyorsa,
A k ı l l ı . .
Öyleyse kazık çakmalı bu dünyaya,
A d a m a k ı l l ı . .
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
A ğ ı r   Ş i i r 
En ağır işçi benim ;
Gün yirmi dört saat, seni düşünüyorum..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
A  ğ  l  a      G  i  t  a  r 
İçimde nice uzun yılların özlemi var,
Bu gece efkarlıyım ağla gitar, çal gitar..
Bitmesin bu sarhoşluk, sürsün sabaha kadar.
Bu gece efkarlıyım ağla gitar, çal gitar..
 
İçerken yaşıyordum bir ömrü ellerinden,
Şimdi geçtim dünyanın bütün emellerinden,
En hüzünlü şarkılar dökülsün tellerinden,
Bu gece efkarlıyım ağla gitar, çal gitar..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
Allah’a İnandığım Kadar.!
Ne zaman şiir yazmak istediysem
Seni yazdım, Senden öteye gidemedim.
Suçluyum, Umutsuzluğum hiç geçmeyecek
Seni asla bulamayacağım sanıyordum,
Rüya da olsa, yalan da olsa..
 
Şimdi seni buldum
Artık bırakmayacağım ve daha nice yıllar
Bütün yazacaklarım hep seni anlatacak..
 
Allah’a inandığım kadar,
Sana da inanıyorum inan..
Ümit yaşar OĞUZCAN
 
 
A n l a r s ı n   y a . !  
Bir bakıp gözlerime her şeyi anlarsın ya.!
Benimle kederlenir, benimle ağlarsın ya.!
Şu garip karanlıklar hiç umurumda değil
Batmayan güneş gibi içimde sen varsın ya.!
Ümit Yaşar OĞUZCAN
Hicaz Şarkı
Usulü: Düyek
Beste: Avni ANIL
 
 
Aşk
Başlamadan Güzel
Aşk başlamadan güzel,
Kalplerde heyecan,
Bakışlarda korku olduğu zaman güzel..
Birbirimize sezdirmemek için çırpınış,
Başkaları görmesin diye çabalayış,
Gözlerim gözlerinin mavisine değdiği zaman…
 
Aşk başlamadan güzel….
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
A ş k  F ı s ı l t ı l a r ı  X.
Nefesin nefesime karıştı
Kokun kokuma
Etin etime karıştı
Gözlerin gözlerime
Suyum suyuna
Canım canına karıştı
Bir dere
Geldi ta uzaklardan
Gürül gürül
Denize karıştı
Gök toprağa karıştı
Toprak sonsuzluğa
Ben sana
Sen bana..
 
 
A ş k  F ı s ı l t ı l a r ı  XI.
Saat kaç
Akşam oldu mu?
Gidiyor musun?
Yoo gitme
Kal ne olursun
Bırak giysilerin gitsin
Çorapların
Yüzüklerin
Ayakkabıların gitsin
İstiyorlarsa
Sen kal bebeğim
Aşk varsa
Tanrı varsa..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
A  ş  k     H  e  y  k  e  l  i 
Bir gün bu şehrin en yüksek tepesine
Senin heykelini dikeceğim
Limana yaklaşan gemilerden önce sen görüneceksin
Sen yol göstereceksin karanlıklarda
Pullarda senin resmin olacak
Vitrinlerde senin fotoğrafların
Bu şehre gelenlere
Önce seni gösterecekler
Bense dilediğim gibi
Günün her saatinde yalnız seni göreceğim
Ve
Karlı, soğuk bir kış günü
Senin o duygusuz ayaklarının dibinde
Can vereceğim..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
A ş k   O k u d u m ,
A ş k   D o k u d u m
Ben bu gönül tezgahında
Aşk dokudum, aşk okudum.
Erenlerin dergahında,
Aşk okudum, aşk dokudum.
 
Her güçlüğü bile bile
Göz nuruyla, sabır ile
Yumak yumak, çile çile
Aşk dokudum, aşk okudum.
 
Bir ömür yana yakıla
Yazdığım sığmaz akıla
Acımadım kırk dört yıla
Aşk okudum, aşk dokudum.
 
Sevgi insanlığın özü
Odur aydınlatan bizi
Hak yolunda oldum terzi
Aşk dokudum, aşk okudum.
 
Günahından, sevabından
İçtim aşkın şarabından
Ulu kaan kitabından
Aşk okudum, aşk dokudum.
 
Aşk için şan da, şeref de
Okum saplı bu hedefte
Yıllar yılı bir gergefte
Aşk dokudum, aşk okudum.
 
Ümit Yaşar aşkla bende
Kötülük olmaz sevende
Bu can kaldıkça bu tende
Aşk okurum, aşk dokurum.
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
A  y  t  e  n ‘ i  n    S  o  n  u
Ayten’i Markiz Pastanesinde vurdular.
Onu ben vurdum.
Ayten kanlar içinde düştü yerlere,
Bense, bense ağlıyordum..
 
Şimşek gibi loşluğunda Markiz’in,
Bir usturaydı elimde parlayan.
Vurdum ve baktım dağılmış yüzüne,
Dedim ki; ne kadar güzeldi bir zaman..
 
Onun da gözleri vardı, dudakları vardı.
Mermerler dile gelirdi konuşunca,
Ya elleri her zaman duygulu, serin,
Başım dönerdi ellerini tutunca..
 
Önce bir garson gördü ikimizi,
Sonra yabancı adamlar, kadınlar gördü.
Ayten’i  hiç ama hiç ayıplamadım,
O anda kim olsa ölürdü..
 
Renkli bir balon gibi sönüverdi,
Gömleğime kolundan kanı damladı.
O lekeden başka şimdi,
Ayten’den hiç bir eser kalmadı..
 
Aldılar götürdüler beni,
Bu cinayetin hesabını sordular.
Dedim :  Ayten’i ben vurmadım.
Onu Markiz Pastanesinde vurdular…
Ümit Yaşar OĞUZCAN 
 
 
B  a  t  ı  k    G  e  m  i   
Bütün sevgililer, dostlar gitti,
Bir sen kaldın kadınım beni terk etmeyen.
Batan gemilerin kaptanı gibi
Denizlerin ortasında ölümü bekleyen..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
B e n   G ü z e l   G ö z l ü 
K a d ı n l a r ı   S e v e r i m
Ben güzel gözlü kadınları severim.
Birde küçük ayaklı, uzun boyunlu kadınları,
Hem nasıl severim, öyle severim işte.
Terler avuçlarım, kesilir soluklarım..
  
Ben mahzun kadınları severim,
Yavru ceylanca kadınları ürkekçe,
Hem nasıl severim, öyle severim işte..
Bilmezsiniz ne güzeldirler öpüştükçe..  
 
Ben akıllı kadınları severim,
Düşünen az konuşan çok bilen,
Her yerde, her zaman nazı çekilen,
Hem nasıl severim, öyle severim işte.. 
 
İçimde büyük sonsuz ateşler yanmalı,
Ölümüm bile o kadın yüzünden olmalı..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
B e n i  K ö r  K u y u l a r d a
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
Ben Seni Sevdim mi?
Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne..
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini..
 
Ben seni sevdim mi?  Sevdim elbette..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
B e n  S e n s i z  Y a ş a y a m a m 
Bırakma beni sevdiğim, gidişine dayanamam.
Hasret gözyaşlarımla, kendimi avutamam.
Dönerim dersin ama, ben kadere inanmam.
Bıraktığın anılarınla, ben sensiz yaşayamam.
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
B e y a z   G ü v e r c i n 
Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omzuma bir beyaz güvercin kondu.
 
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım.
 
Bembeyazdı tüyleri, öyle parlaktı
Açsam ellerimi birden uçacaktı.
 
Eğildim kulağına; dur, gitme dedim
Hareli gözlerinden öpmek istedim.
 
Duydum; avuçlarımda sıcaklığını
Duydum; benden yıllarca uzaklığını.
 
Çırpınan kalbini dinledim bir süre
Ve uçmak istedim onunla göklere.
 
Ak güvercinin iri gözleri vardı
Güzelliğinden fışkıran bir pınardı.
 
Soğuk sularından içtim serinledim
Çağlayan bir nehrin sesini dinledim.
 
Belki buydu sevmek, hayat belki buydu
Işıl ışıldı, gözlerim dopdoluydu.
 
Bir nağme yükseldi, sevinçten ve hazdan
Bir nağme yükseldi, güzelden beyazdan.
 
Uzattı sevgiyle pembe gagasını
Birden öğrendim hayatın manasını.
 
Kaderde sevgiyi sen de bulmak varmış.
Seninle bir çift güvercin olmak varmış..
Ümit Yaşar OGUZCAN
 
 
B  i  l  i  r     m  i  s  i  n  .  ?    
Tam sınırdan kaçarken vurulmak nedir bilir misin?
Nöbetçiler ha gördü, ha görecek.
Parmaklarının ucu dikenli tellere değdi değecek..
Ama.  Bir adım daha atamazsın,
Uzanıp tutamazsın;
Göz pınarlarında donup kalır hayallerin,
Planların, kaçışın, kurtuluşun
Ve deler sevgi dolu yüreğini
Sevgi nedir bilmeyen bir kurşun..
 
Bir okyanus da boğulmak nedir bilir misin?
Batan bir gemiye el sallayamamak,
Oturup ağlayamamak,
Bir kaç kulaç ötede ki
Bir tahta parçasını tutamamak,
Nedir bilir misin..?
 
Sevmek nedir bilir misin?
Bir şeyler tutuşur yüreğinde kıpır kıpır
Bütün benliğini sarar,  ısıtır.
Her gülüşte yeniden doğarsın
Ve bin kere ölürsün her iç çekişte.
Nasıl anlatsam bilmem ki.
Yani “sevmek” işte…
 
Duymak nedir bilir misin?
Duymak,  ama anlatamamak.
Çemberini kıramamak kelimelerin.
Tam dilinin ucuna gelmişken söyleyememek,
“Seviyorum” diyememek,
Yani ölümü yaşamak nedir,  bilir misin..?
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
B i r  A t e ş i m  Y a n a r ı m 
Bir ateşim yanarım; külüm yok, dumanım yok.
Sen yoksan mekanım belli değil; zamanım yok.
Fırtınalar içinde beni yapayalnız bırakma,
Benim senden başka sığınacak limanım yok..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
Hicaz Şarkı
Usulü: Düyek
Beste: Avni ANIL
 
 
 
B i r a z   G e l i r  m i s i n . ? 
Bir gün çağrıyı duyar, insan ölür çaresiz
Ölür kuşlar, ağaçlar, ölü sahil ve deniz
 
Silinir bütün renkler, dağılır koku, ışık
Yeni bir alem başlar karanlıklarda sessiz
 
Kemik çürür, kaybolur parıltısı gözlerin
Kımıldamaz orada ayağımız elimiz
 
Öyleyse neden bunca düşmanlıklar, savaşlar
Er geç çağrıyı duyup gidecek değil miyiz?
 
Er geç kulağımızın dibinde çınlayacak
Ölümün soğuk sesi “Biraz gelir misiniz?”
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
Biraz Kül, Biraz Duman
Biraz kül, biraz duman.. O benim işte.
Kerem misali yanan.. O benim işte.
İnanma gözlerime ben ben değilim,
Beni sevdiğin zaman.. O benim işte..  
 
İster kül ol, ateş ol, ister duman ol.
Zaman içinde mekan, mekanda zaman ol..
Beni bu zifiri karanlıklardan kurtar da,  
Ne olursan ol, razıyım ne olursan ol..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
Nihavend Şarkı Düyek-Semai
Beste: Avni ANIL
 
 
 
 
B  i  r    K  e  n  d  i  s  i  
Bugünlerde herkes gitmek istiyor.
Küçük bir sahil kasabasına,
Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara..  
 
Hayatından memnun olan yok.
Kiminle konuşsam aynı şey..
Her şeyi, herkesi bırakıp gitme isteği..  
 
Öyle “yanına almak istediği üç şey” filan yok.
Bir kendisi,
Bu yeter zaten.  
Her şeyi, herkesi götürdün demek..
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
Ama olmuyor.
 
Hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor.
Yani her şeyi yüzüstü bırakmak göze alınamıyor..  
 
Böyle gidiyoruz işte.  
Bir yanımız “kalk gidelim,”
Öbür yanımız “otur” diyor..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
B i r  P ı n a r s ı n  İ ç i l e n 
Bir pınarsın içilen, ama hiç kanılmayan,
Seveni yanıltmayan, sevince yanılmayan,
Özlenen  sen, özleyen  sen, özleten  sen,
Varken doyulmayansın, yokken dayanılmayan.
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
B  u     Ş e h i r  
Bir sabah evden çıktım
Sokaklar ışıl ışıldı.
Dört yanım günlük güneşlik
Tertemiz bir hava ciğerlerimde
Nereye baksam mutluluk, umut, sevgi
Nereye gitsem bir uçarılık yüreğimde
Alışmadığım iyimser duygular
Gökyüzü inadına mavi
Yaşamak inadına güzel
Bu nasıl şehirdir böyle..
 
Bütün sokaklar Utrillo’nun ellerinden çıkmış
Bütün evlerde Dufy’nin renkleri
Beyaz beyaz güvercinler damların üzerinde
Hava ılık mı, serin mi belli değil
Kadife gibi
Gözleri namuslu namuslu parlar insanların
Gökyüzü inadına mavi
Yaşamak inadına güzel
Bu şehirde sen varsın…
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 

Bu Şehrin Sokakları 
Hangi sokaktan geçsem
Pırıl pırıldır parke taşları.
Ayağın değsin yeter,
Açılır kapısı cümle güzelliklerin.
Kaldırımlar taş mıdır, çimen midir bilinmez..
 
Bu şehirde sokaklar seni düşünür,
Bu sokaklarda evler seninle dolu,
Bu evlerde huzur, bir şarkıdır söylediğin..
 
Sen yürürken bir kilim dokunur kilometreler boyunca,
Düşer kaldırımlara nakış nakış güzelliğin..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
Ç   a   ğ   r   ı
Beni yokluğunla eğitme,
Beni çıldırtma,
Beni kahretme…
Ben ne olduysam,
Sebep güzelliğin di.
Nereye vardıysam,
Seninle birlikteydim.
Sana alıştım diyorum,
Sensiz yemekler zıkkım,
A n l a   b i r a z . . . .
Sensiz susuzum, açım,
Sensiz yaşamanın tadı yok,
G e l   a r t ı k ,
S a n a   m u h t a c ı m . . . .
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
Ç ı k m a z   S o k a k 
Bir daha dünyaya gelsem,
Yine seni severdim;
Beni üzesin diye,
Beni deli divane edesin diye..
 
Biliyorum
Sen de bir daha dünyaya gelsen,
Yine beni sevmezdin;
Kahrımdan öleyim diye..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
Ç  o  k    G  e  ç
Israrına kandım diyemezsin, çok geç.!
Bir anda inandım diyemezsin, çok geç.!
Kor nerde ki? Bir baksana küller soğumuş..
Ateş gibi yandım diyemezsin, çok geç.!
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
 
D o s t   B i l d i k l e r i m  
Sanırdım gündüzdü onlarla gecem
İçimde ümitti dost bildiklerim
Ne zaman yıkılıp yere düştüysem
Bırakıp da gitti dost bildiklerim
 
Hepsi varken baharımda yazımda
Kışın bir burukluk kaldı ağzımda
Seneler senesi oysa gözümde
Cihana eşitti dost bildiklerim
 
Nerde o sözlere kandığım günler
Nerde gülen yüzü dost sandığım günler
Acıdan kahrolup yandığım günler
Ta canıma yetti dost bildiklerim
 
Meydana çıkalı asıl çehreler
Aydınlanmaz oldu artık geceler
Yalanlar tükendi, indi maskeler
Birer birer bitti dost bildiklerim
 
Korkar oldum bana dostum diyenden
Yoksa yok olandan, varsa yiyenden
Ne onlardan eser kaldı, ne benden
Beni benden etti dost bildiklerim
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
 
G a l a t a  K u l e s i n d e n
6 Haziran 1973  
Pırıl pırıl bir yaz günüydü  
Aydınlıktı, güzeldi dünya  
Bir adam düştü o gün Galata Kulesinden  
Kendini bir anda bıraktı boşluğa  
Ömrünün baharında  
Bütün umutlarıyla birlikte    
Paramparça oldu    
Bir adam düştü Galata Kulesinden    
Bu adam benim oğlumdu..  
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
 
İ m k a n s ı z   A ş k
Falcı kadın yalan söylüyor yalan
Bizi birbirimiz için yaratmış Tanrımız
Nasıl mümkün değilse
Yıldızları toplamak gökyüzünden
Öylesine imkansız bir şey aşkımız…
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
İ   s   t   a   n   b   u   l
Evin içinde bir oda, odada İstanbul
Odanın içinde bir ayna, aynada İstanbul
Adam sigarasını yaktı, bir İstanbul dumanı
Kadın çantasını açtı, çantada İstanbul
Çocuk bir olta atmıştı denize, gördüm
Çekmeye başladı, oltada İstanbul
Bu ne biçim su, bu nasıl şehir
Şişede İstanbul, masada İstanbul
Yürüsek yürüyor, dursak duruyor, şaşırdık
Bir yanda o, bir yanda ben, ortada İstanbul
İnsan bir kere sevmeye görsün, anladım
Nereye gidersen git, orada İstanbul..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
İ s t e m e m
İstemem,
Sensiz hatırlamasınlar beni..
Ümit Yaşar OĞUZCAN 
 
 
Karanlığın Çağrısı 
Bir kalbim var et, kan, sinir
İki gözüm var seni görür  
Ayaklarım sana gelir  
Ellerim, seni arar  
Bir dünya ki kocaman,  
Bir evren ki sonsuz.  
Sen olmasan neye yarar.?
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
K a r a n l ı ğ ı n   G ö z l e r i 
Bütün resimler sana benziyor
Hayret
Bütün aynalarda sen varsın
Nereye gitsem peşimden geliyorsun
Şimdi sigarasın dudaklarımda
Biraz sonra beyaz bir kağıt
Ve akşam içtiğim bir kadeh içki olacaksın..
 
Ama biliyorsun nihayet ben de insanım
Umutsuzluğa düştüğüm anlar oluyor
Hiç gelmeyeceksin sanıyorum
O zaman kurşun gibi bir korku  
Saplanıyor kalbime
Katran gibi bir yalnızlık sarıyor içimi
Yalnızlığımdan utanıyorum..
 
Ne dedim se inanma
Seni değil kendimi aldatıyorum
Sen istediğin kadar
Varlığın ta kendisi ol
Ölümsüzlüğün ta kendisi
Ben günden güne yok olmaktayım
Bütün ışıkları kaldırıp attım bir yana
Anlıyor musun
Gökyüzü güneş olsa
Sensiz karanlıktayım..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
K a r a n l ı k  D e n i z
İçimde çalkalanan bir dünya,
Kulaklarımda karanlığın uğultusu
Ve göz bebeklerimde korkuların en büyüğü;
Bir büyük dünyada yalnız kalmak korkusu..
 
Ölürsem korkudan öleceğim..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
K a r a n l ı k t a  E r i m e k 
Şimdi bütün gün üstüme yağmur yağıyor,
Bütün gece kar.
Yalnızlığın tam ortasındayım artık,
Yalnızlık kadar..
 
Bilsen nasıl üşüyorum,
Al şu ellerimi ısıt biraz;
Ya da al götür bu soğukları,
Bu yağmurları,
Bu eli bıçaklı rüzgarları..
Görmüyor musun beni öldürecekler artık..  
 
Al beni de erit ateşinde göz bebeklerinin,
Erit beni.
Ruhumu aşkının potasında yak..
Kahrolsun bu karanlıklar,
Bu mesafeler,
Bu zaman..
 
Ben seni istiyorum,
Ya seninle yaşamak;
Ya da sende yok olmak..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
K ı z a m a z s ı n
Sen beni istersen sevme.!
İstersen yüzüme bakma sakın.
Ama, ben seni severim.
Bakarım yüzüne,
Karışamazsın…
Hatta hayalimde
Bir de seni döverim,
Kızamazsın…
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
K  i
S e v ,
Öyle sev ki,
O hiç sevmesin..
 
B e k l e
Bekle ki,
O hiç gelmesin…
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
M e c b u r i  D u r a k
Her yol Roma’ya çıkıyor.
Her yolcu sana.!
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
M  e  y  d  a  n
Erkeksen çık karşıma,
Neyleyim  kadınsın..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
Milyon Kere Ayten
Ben bir Ayten’dir tutturmuşum,
Oh ne iyi.
Ayten’li içkiler içip,
Sarhoş oluyorum ne güzel.
Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin,
Biraz Ayten sürüyorum, güzelleşiyor..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
M u s t a f a   K e m a l ‘ i
D  ü  ş  ü  n  ü  y  o  r  u  m
Mustafa Kemal’i düşünüyorum;
Yeleleri alevden al bir ata binmiş,
Aşıyor yüce dağları, engin denizleri.
Altın saçları dalgalanıyor rüzgarda,
Işıl ışıl yanıyor mavi gözleri.
 
Mustafa Kemal’i düşünüyorum;
Yanmış yıkılmış savaş meydanlarında
Destanlar yaratıyor cihanın görmediği.
Arkasından dağ dağ ordular geliyor,
Her askeri Mustafa Kemal gibi.
 
Mustafa Kemal’i düşünüyorum;
Gelmiş geçmiş kahramanlara bedel,
Hükmediyor uçsuz bucaksız göklere.
Al bir ata binmiş yalın kılıç
Koşuyor zaferden zafere…
 
Mustafa Kemal’i düşünüyorum;
Ölmemiş bir kasım sabahı,
Yine bizimle beraber her yerde,
Yaşıyor dört köşesinde vatanın,
Yaşıyor damar, damar, yüreklerde.
 
Mustafa Kemal’i düşünüyorum;
Altın saçları dalgalanıyor rüzgarda;
Mavi gözleri ışıl ışıl, görüyorum.
Uykularıma giriyor her gece.
Ellerinden öpüyorum…
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
Ne Varsa Güzel Olan 
Ne varsa güzel olan ona eşti gözlerin,
Kah uzayan bir nehir, kah ateşti gözlerin,
En uzun ayrılıklar girse de aramıza,
Gözlerim de git gide güzelleşti gözlerin..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
Olacak İş Değil.!
Yüzünü görmediğim gün,
Yaşanmış değil,
Açan çiçek değil,
Öten kuş değil..
 
Sesini duymadığım gün,
İçimde yıldızlar sönük,
Güneşler güneş değil..
 
Seni anlamadığım gün,
Seni sevmediğim gün,
Olacak iş değil.!
Ümit Yaşar OĞUZCAN
Kürdili Hicazkar Şarkı
Usulü: Düyek
Beste: Avni ANIL
 
 
O l d u ğ u n  G i b i
Gülleri sarı severim, toprağı ıslak  
Türküleri yanık, şiirleri hoyrat  
Havayı nemsiz, çayı demsiz..  
 
Bir seni olduğun gibi,  
Bir seni her şeye rağmen,  
Bir seni, hala.!  
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
O   r   a   s   ı
Aldım oraya çıkardım seni,
Ta oraya.!
Yetişemeyeceğim kadar yüksek,
Varamayacağım kadar uzak
Ve şimdi
Sen bana oradan bakıyorsun..
Ümit yaşar OĞUZCAN
 
 
R  ı  h  t  ı  m  d  a 
Bir beyaz gemiydi onları ayıran.
Kadın güvertedeydi, adam rıhtımda.
Şimdi unuttum kadının yüzünü,
Adamın  gözleri  aklımda.
 
Kana bulanmış bıçaklar gibi
Uzun kirpikleri ıslaktı.
Adam dertli, adam darmadağın,
Dokunsalar ağlayacaktı.
 
Adam bitkindi, adam seviyordu.
Kalan kederdi, giden gemiyse.
Taş olduğu içindir dedim,
Rıhtım taşları erimediyse.
 
Derken bir düdük öttü ansızın,
Bembeyaz gemi gittikçe ufaldı.
Korkunç yalnızlığıyla baş başa,
Rıhtımda bir adam kaldı…
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
R ı h t ı m a    D ö n ü ş
Eylüldü.! Bembeyaz gemi dönüyordu,
Gitgide büyüyordu; gövdesi, direkleri.
Üşümüş, özlemli yolcular vardı güvertede
Birer deniz feneri misali göz bebekleri.
 
Adam rıhtımdaydı, gemi yanaştı.
Atıldı ipler, uzatıldı merdivenler.
Ansızın karıştı birbirine,
Bekletenler, bekleyenler…
 
Çoğaldı adamın gözlerinde
Biriktirdiği acı ayların hatıraları.
Birden karışı verdi yüzü
Gittiği gibi dönmemişti kadın.
 
Adam hayretle baktı merdivenlere
Böyle kavuşmak beklemek kadar zordu.
Gitti kadın kolunda bir başkasıyla
Adam yine yalnızdı, adam ağlıyordu.
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
Sen de Bir Sen Yaşar ki 
Sen de bir sen yaşar ki; O sen değilsin.!
Senden uzak o kadar ki; O sen değilsin.!
Seni senden başka bir ben bilirim,
Bilmediğim bir sen var ki; O sen değilsin.!
Ümit Yaşar OĞUZCAN
Kürdili Hicazkar Şarkı
Usulü: Değişmeli
Beste: Avni ANIL
 
 
S e n d e n   G e l i r ,
S a n a   G i d e r 
İçimde bin türlü keder,
Senden gelir, Sana gider.
Alnıma yazılan kader,
Senden gelir, Sana gider..
Senden başkası hep yalan,
Özlemin tek ben de kalan,
Ne varsa en güzel olan,
Senden gelir, Sana gider..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
Hüzzam Şarkı
Usulü: Düyek
Beste: Avni ANIL
 
 
S   e   n      Y   o   k   s   a   n   
Uzuyor yıllar gibi dakikalar, Sen yoksan.!
Teselliler, ümitler neye yarar, Sen yoksan.!
Alev alev yanarken bilsen nasıl her gece,
Bin defa ölüyorum fecre kadar, Sen yoksan.!
Ümit Yaşar OĞUZCAN
Kürdili Hicazkar Şarkı
Usulü: Düyek-Semai
Beste: Avni ANIL 
 
 
S o n   M e k t u p
Ölürsem şaşırma
Ölebilirim.
Ölürsem ağlama
Yine gelirim.
Ölürsem seslenme
Uyuyacağım.
Ölürsem üzülme
Yaşayacağım.
Ölürsem bekleme
Geri dönemem.
Ölürsem ölme
Sensiz edemem.
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
T   a   t   l   ı
Dünyada en tatlı şey;
Kadın bir, meyve iki..
İkisi  birbirine
Öylesine benzer ki…
 
Kadın var can eriği,
Kah tatlı, kah buruk..
Kadın var, üzüm gibi,
Yenir olsa da koruk.!
Kadın var, vişne gibi,
Reçel yap tabak tabak..
Kadın var, karpuz gibi,
Yandın çıkarsa kabak..
Kadın var, kestanedir,
Kış mevsimine sakla..
Kadın var, kavun gibi,
Aman alırken kokla.!
Kadın var, incir gibi,
Kuru yenir, yaş yenir..
Kadın var, muz gibi,
Soya soya yenilir..
 
Kısacası her kadının
Benzeri bir meyvedir..
Ama nikah masasında,
Evet diyen erkeğin,
Yediği hep ayvadır…
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
Acaba siz
Hangisisiniz.?
Celalettin BİLGİN
06 Ağustos 2012
 
 
T  e  k  e  r  l  e  m  e  .  ! 
Kasabın kokusu ; kandan, kemikten,
Balıkçının kokusu ; tuzdan, balıktan,
Hamamcının kokusu ; sudan, köpükten,
Lağımcının kokusu ; boktan, sidikten,
Senin kokun ; pudra, sabun,
Benim kokum ; rakı, tütün,
Ne ben yerineyim ; ne sen sevin,
Cümlemiz bir kokarız,
Öldüğümüz gün..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
 
To Be Or Not To Be
Bütün mesele ;
İçmek yada içmemek değil.
İçince küçülmemek,
Küçülünce içmemek..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
Toprak Olmaz Bende
Toprak olmaz bende, tenden başkası,
Seni bunca sevmez, benden başkası,
Ölürsem, sen ağlama arkamdan, yeter!
Gelmesin kabrime senden başkası..
Ümit Yaşar ĞUZCAN
Nihavent Şarkı
Usulü:Düyek
Beste: Avni ANIL
 
 
U n u t a m a z s ı n . !
Bir gün zaman kayar ellerinden tutamazsın,
Sel gibi akan yaşlarını kurutamazsın,
Öylesine bendesin ve öyle sendeyim ki,
Unutmak istesen de artık unutamazsın.!
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
U n u t u l m a y a n l a r
Biliyorum, unutamayacaksın.!
Ağır ağır geçecek mevsimler,
Bir bir ağaracak saçının telleri,
Solacak albümde eski resimler..
 
Beni hatırladıkça için ürperecek,
Boşalan gözyaşlarını tutamayacaksın.
Boşuna zorlama kendini sevdiğim,
Biliyorum unutamayacaksın..
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
 
Ü   m   i   t
E v e t   d e
Bütün marifetlerimi göstereyim sana,
Gör,  bir kilo rakı nasıl içilirmiş,
Nasıl şiir yazılırmış aç karnına,
Nasıl yaşanırmış,
Nasıl sevilirmiş,
Ö ğ r e n . .
 
Sana bin yıl yaşatayım bir günde.
Önce evet de ümitleneyim,
İstersen sonra hayır de…
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
Y   a   b   a   n   c   ı      
Hangi cennetten geldim bu cehenneme
Ki her yolculuk bendedir, her acı benim
Baltalar kıyasıya inmiş gövdeme
Bak!  Şu devrilen hayat ağacı benim
 
Bir gün beni de unut her yalan gibi
Adımı sokaklara tükür kan gibi
Oysa ki yaşadıkça bir çıban gibi
İçinde sızlayacak, o sancı benim
 
Terk edilmiş eski bir şehircesine
Sensiz yaşıyor o can verircesine
Tutuşmuş özleminle erircesine
Bir zaman sevdiğin, o yabancı benim
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
Y  o  k  l  u  ğ  u  n
Yokluğun sırtıma saplandı,
bir bıçak gibi..
Akıtır taşa, toprağa kanımı.
Dünya seninle aydınlık ve
güzeldi..
Şimdi bin güneş doğsa,
götürmez karanlığımı.!  
Ümit Yaşar OĞUZCAN
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Bir Yorum Yazın