Vecihi Timuroğlu

 
 
B   E   S   T   E   –   N   İ   G   A   R
Yalnızım, su almış sandalım
Fırtınaya tutulmuşum karanlıktayım
Yine de umutsuz değilim.
 
Gülüşü var
Gemici fenerinden süzülen ışık gibi.
 
Açma hava
Durulma azgın deniz
 
Bana hüzünlü ayrılık türküleri söyleme
Zaten üzgünüm sana geç rastladım diye
Bilmezdim zor zanaat olduğunu sevdanın.
 
Gün doğarken seher dağılır üzülürüm
Gitme nazlı seher
Doğma sıcak güneş
 
Güz acısı çekiyorum..
Vecihi TİMUROĞLU
 
 
O  R  A  D  A     D  U  R  A  N
Dün gece gördüm seni
Ay doğarken oradaydın.
Bir içim suydu çocukluğun
Keşke o gün içseydim seni..
 
Dün gece ay doğarken
Ormanda ışıkla oynaşan
Bir mor menekşeydi çocukluğun
Keşke o gün koklasaydım seni..
 
Ayışığı saçılırken geceye
Oradaydın saçların omuzlarında
Fırınlanmış bir meşe tahtasında
Yıkasalardı seni yeşerirdi..
 
Keşke o gün öpseydim seni..
Vecihi TİMUROĞLU

Bir Yorum Yazın