Ziya Osman Saba

 
           
            30 Mart 1910 günü İstanbul’da dünyaya geldi.Babası Binbaşı Osman
Bey, Paris askeri ateşesi idi.8 yaşında annesini kaybetti. 9 yaşında yatılı olarak
kaydolduğu Galatasaray Lisesini 1931’de bitirdi. İlk şiirini 1927’de yayınladı.
            Cahit Sıtkı Tarancı ile tanışmasının büyük dostluğa dönüşmesi Ziya’ya
Mektuplar adlı ünlü kitabın oluşmasını sağladı.Lise arkadaşları olanYaşar Na-
bi, Sabri Esat,Cevdet Kudret,Vasfi Mahir, Muammer Lütfi ve Kenan Hulusi ile
1928 yılında “Yedi Meşale” adlı ortak bir kitap yayınladılar.
            1936’da İst.Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi.Emlak ve Eytam Ban-
kasına girdi ve aynı bankada çalışan Rezzan Hanım’la tanışıp evlendi.Bir süre
sonra Ankara’ya tayin olan Ziya Osman, 1945 yılında İstanbul’a olan özlemin-
den dolayı işinden ayrıldı.
            29 Ocak 1957 günü İstanbul’da geçirdiği bir kalp krizi sonucu, henüz 47
yaşında iken Kadıköy’deki evinde yaşamını yitirdi. Cenazesi “Nefes Almak”
adlı kitabı ile Eyüp Sultanda ki aile mezarlığına defnedildi.
            Sırasıyla; Sebil ve Güvercinler (1943), Bir Yer Düşünüyorum, İstanbul,
Çocukluğum,Geçen Zaman(1947),Deniz Kıyısındaki Kulübe,Bir Oda Bir Saat
Sesi ve Nefes Almak(1957) adlı şiir kitaplarıyla Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
(1952) ve Değişen İstanbul (1957) adlı öykü kitapları yayınlandı.
 
Bir Yer Düşünüyorum 
Bir yer düşünüyorum, yemyeşil,
Bilemem neresinde yurdun.
Bir ev günlük güneşlik,
Çiçekler içinde memnun..
 
Bahçe kapısına varmadan daha,
Baygın kokusu ıhlamurun.
Gölgesinde bir sıra, der gibi:
– Oturun.!
 
Haydi çocuklar, haydi,
Salıncakları kurun.!
Başka dallarsa, eğilmiş:
– Yemişlerimizden buyurun.!
 
Rüzgar esmez, konuşur:
– Uçurtmalar uçun, çamaşırlar kuruyun.
Mesut olun, yaşayın,
Ana baba evlat torun..
Ziya Osman SABA
 
 
Bütün Saadetler
Mümkündür 
“Bütün saadetler mümkündür.”
bahtsızların biraz gülümsemesi..
körlerin gün görmesi,  
mümkündür bütün mucizeler..
ana, baba, evlat, bütün kaybolanlar..
Ziya Osman SABA 
 
D   i   l   e   k       
Mesut olmuş görmek istedim hepinizi..
Bu bahar gününde, dertliyi, ümitsizi.
Terfi etmiş memur, sınıf geçmiş öğrenci,
Kadını, erkeği, yaşlısı, genci,
Bir bayram sevinciyle, kol kola, sokaklarda.
Su başlarında, ağaç altlarında, parklarda.
Sevgililer, baş başa, muratlarına ermiş.
Çocuklar, el ele, bir halka oluvermiş.
Görmek isterdim camlardan, odalarda oturmuş,
Radyoyu açmış, küçük sofrayı kurmuş.
Yol, meydan, dere, tepe, dağ, bayır, kır..
Vapurlar, limanlarda yola çıkmaya hazır.
Gazinolar, plajlar, sinemalar açık.
Her dilde bir şarkı, her dudakta bir ıslık.
Ne yoksul ahı, ne dul hıçkırığı, ne hasta iniltisi,
Mesut olmuş görmek isterdim hepinizi.!
Ziya Osman SABA – 1954
 
E m a n e t     
Geri vereceğiz hepsini..
Bunca yıllık vücudumuz; el, kol, ayak,
Öpüştüğümüz dudak,
Yeşilini gözlerimizin, mavisini,
Tepeden tırnağa kemiğini, derisini.
Kadın, erkek, yaşlı, genç,
Er geç,
Bir tabut içinde, hepsini..
Ziya Osman SABA
 
K i m   B i l i r  
İlk yağmur damlası düştü
Kuru yapraklarına güzün..
Ardında, kış kıyamet,
Dert, hüzün..
 
Alın yazısı hepsi.. Kısmet..
Ha yazı ha kışı geceyle gündüzün,
Kim bilir kaç günü kaldı
Ömrümüzün.?
Ziya Osman SABA
 
Y e t i ş i r   
Beni hatırladıkça,
Ara sıra gönlümü al,
Sokakta görünce gülümse.
Yanıma yaklaş,
Az elin elimde kal
Evine misafir geleyim,
Kahvemi sen pişir.
Taze doldurulmuş sürahiden
Bir bardak su ver,
Yetişir..
Ziya Osman SABA 
 
 
 

“Ziya Osman Saba” için 8 cevap

  1. Taha dedi ki:

    ölümü çok derinden yaşayan, mısralarında oldukça özgün kullanan, ölümünü hisseden öyle ki şiir defterlerinde ziya osman ( 1910 – 195? ) şeklinde yazan eşsiz bir şair.
    çok güzel bir çalışma olmuş.
    elinize, yüreğinize sağlık…

  2. hasibe dedi ki:

    çok güzel ben bir yer düsünüyorumu yazdım

    • Celalettin Bilgin dedi ki:

      Yazdığınız “Ben bir yer düşünüyorum.” u yazında yayınlayalım. Öz geçmişinizle birlikte..

Bir Yorum Yazın